《Answer》: “คำตอบปรากฏบนหลังของคุณ แต่คุณกลับมองไม่เห็น แล้วคุณจะก้าวต่อไปได้อย่างไร?”
ในอาณาจักรนี้ การสอบเป็นตัวกำหนดว่าใครจะก้าวขึ้นเป็นชนชั้นกษัตริย์ได้ ราชาแห่งการสอบออกแบบเครื่องจักรสอบขึ้นนับไม่ถ้วน
ราชาป้อนยาเม็ดข้อสอบให้เครื่องจักร เมื่อกินยาเหล่านี้เข้าไป คำตอบที่ราชาต้องการจะปรากฏบนหลังของเครื่องจักร แต่เครื่องจักรเองไม่เคยเข้าใจว่าเหตุใดสิ่งเหล่านั้นจึงเป็นคำตอบ เพราะความถูกหรือผิด หรือจะเรียกว่า “ดีหรือเลว” ของคำตอบ ล้วนอยู่ในมือราชาแต่เพียงผู้เดียว เครื่องจักรสอบทำได้เพียงจดจารอย่างเชื่อฟัง เครื่องที่ตอบได้ดีและคะแนนสูงจะได้รับ “สิทธิในการเปล่งเสียง” และยศศักดิ์ต่างระดับกัน ส่วนเครื่องที่ผิดพลาดจะถูกคัดทิ้งเป็นของชำรุด
ในที่สุด เมื่อถึงวันประกาศผลสอบประจำปี เครื่องจักรที่ได้คะแนนสูงสุดก็เริ่มร้องเพลงขึ้นทันทีบนเวทีหน้าเสาธงขณะรับรางวัล แต่บทเพลงนั้นได้รับอนุญาตจากราชาแล้ว……
/
(บันทึกประจำวันของเครื่องจักรสอบ)
เครื่องจักรสอบหมายเลข: 10830177
วันที่: 2022/01/21 (ศุกร์)
เมื่อตื่นขึ้นในโรงงาน ฉันบังเอิญพบหนังสือชีววิทยาชื่อ “คู่มือการนอนประจำวันสำหรับเครื่องจักรสอบเยาว์วัย” ฉันไม่เข้าใจเลยว่า “ทุกวันฉันเหลือเวลานอนแค่ 4 ชั่วโมงเพราะต้องทบทวนหนังสือสอบ แล้วจะนอนให้ครบแปดชั่วโมงได้อย่างไร?” จากนั้นฉันก็รีบไปยังสนามสอบ
/
“การศึกษาสะท้อนความคิดของผู้มีอำนาจ โรงเรียนกลายเป็นสถาบันล้างสมองขนาดใหญ่ และการสอบคือการแข่งขันว่าใครถูกล้างสมองได้หมดจดกว่ากัน”
การปฏิรูปหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานแห่งชาติ 108 ของไต้หวันเป็นประสบการณ์ร่วมของนักเรียนรุ่นเดียวกับ HSU, Che-jui และยังดำเนินต่ออยู่ การปฏิรูปนี้เน้นการคิดอย่างเปิดกว้าง การวิพากษ์อย่างมีตรรกะ ทักษะปฏิบัติตามสมรรถนะ การบูรณาการข้ามสาขา และการอ่านเพิ่มเติม เป็นต้น อีกทั้งการเปลี่ยนวิธีเรียกไต้หวัน สาธารณรัฐจีน หรือชื่ออื่น ๆ ในสังคมร่วมสมัย ยังบ่งบอกถึงความเปลี่ยนแปลงของอัตลักษณ์ชาติ
หลักสูตร 108 ดูเหมือนจะก้าวพ้นการศึกษาแบบยัดเยียดแล้ว แต่สิ่งที่จะตามมาคืออะไร?
HSU, Che-jui ศิลปินไต้หวัน สร้างการแสดงทางความคิดที่ผสานศิลปะการต่อสู้จีนแบบดั้งเดิมเข้ากับการถ่ายภาพด้วยฟิล์มขนาดใหญ่ 4x5 เพื่อวิพากษ์ระบบการศึกษาไต้หวันที่ขับเคลื่อนด้วยการสอบ เขาจารึกข้อสอบเก่าและข้อสอบอนาคตที่สมมติขึ้นลงบนร่างกาย เพื่อสำรวจบาดแผลที่การสอบทิ้งไว้ในชีวิตของแต่ละคน นั่นคือการเรียนโดยไม่เคยคิดว่าเหตุใดฉันจึงต้องเรียน
ทั้งศิลปะการต่อสู้และการสอบต่างต้องฝึกซ้ำทุกวัน เพื่อให้ความรู้หรือท่วงท่าจารึกลงถึงกระดูก
ศิลปะการต่อสู้มีรากฐานเพื่อป้องกันตัวและพัฒนาตนเอง แต่ผู้ฝึกจำนวนมากกลับมุ่งเพียงท่วงท่าที่สวยงามหรือความสำเร็จในการแข่งขัน จนพลาดแก่นทางปรัชญา เช่นเดียวกับการสอบที่ควรใช้ประเมินการเรียนรู้และชี้แนะแนวทางร่วมมือ แต่กลับส่งเสริมปัจเจกนิยมและการแข่งขันอยู่บ่อยครั้ง “สอบเสร็จก็คืนความรู้ให้ครูได้แล้ว” — คำพูดที่แพร่หลายในหมู่นักเรียนไต้หวัน
ทั้งศิลปะการต่อสู้และการสอบถูกลดทอนให้เป็นเพียงเครื่องมือเอาตัวรอดในสังคมสมัยใหม่ HSU เห็นว่ากฎหลักของการแข่งขันตามธรรมชาติคือความรุนแรง การสอบก็ใช้ความรุนแรงเช่นกัน โดยทำให้นักเรียนแข่งขันกัน และเปิดทางให้ผู้มีอำนาจกำหนดความคิด บังคับให้กลมกลืน และส่งเสริมลัทธิบูชาบุคคล HSU เสนอว่าวัฒนธรรมที่ยึดการสอบเป็นศูนย์กลางนี้ส่งอิทธิพลพ้นโรงเรียนไปทั่วทั้งประเทศ
ผ่านการแสดงของเขา HSU เชิญผู้คนต่างรุ่นให้ระลึกถึงประสบการณ์การศึกษาและชีวิตนักเรียนของตน การอ่านและไตร่ตรองข้อสอบที่สะท้อนบรรทัดฐานสังคมและบริบทประวัติศาสตร์ ชวนผู้ชมพิจารณาว่าโจทย์เหล่านี้อาจหล่อหลอมความคิดของนักเรียนในปัจจุบันอย่างไร และจะนำสังคมไปสู่อนาคตแบบใด